brak komentarzy

Dom opieki a NFZ – co refunduje fundusz?

Temat finansowania opieki instytucjonalnej nad seniorami budzi sporo nieporozumień. DPS, ZOL, ZPO, prywatny dom opieki – te nazwy często używane są zamiennie, choć oznaczają inne instytucje, finansowane z różnych źródeł. Dowiedz się, co refunduje NFZ, czym różni się pomoc społeczna od opieki medycznej, a także, jakie opcje mają rodziny, które szukają wsparcia dla bliskich.

Czy NFZ finansuje domy opieki?

W Polsce działają placówki publiczne oraz prywatne, które przyjmują osoby wymagające stałej pomocy. Narodowy Fundusz Zdrowia, zajmujący się finansowaniem świadczeń w systemie powszechnej opieki zdrowotnej, finansuje usługi medyczne w placówkach typu Zakład Opiekuńczo-Leczniczy (ZOL) lub Zakład Pielęgnacyjno-Opiekuńczy (ZPO), gdzie opieka ma charakter leczniczy i pomaga w codziennym funkcjonowaniu.

Wielu opiekunów osób starszych zastanawia się, czy Narodowy Fundusz Zdrowia finansuje pobyt w domu opieki. Warto zapamiętać, że NFZ nie opłaca pobytu w Domach Pomocy Społecznej (DPS) ani w prywatnych domach seniora.

Utrzymanie DPS-ów finansowane jest ze środków publicznych, w tym z budżetów gmin i powiatów. O skierowaniu do DPS-u decyduje ośrodek pomocy społecznej, do którego należy zwrócić się z odpowiednim wnioskiem. 

NFZ nie finansuje miejsc pobytowych, kosztów zakwaterowania czy wyżywienia w domach opieki. Obejmuje opiekuńczo-lecznicze świadczenia zdrowotne w placówkach medycznych.

Co finansuje NFZ, a co jest opłacane przez seniora, rodzinę lub gminę?

System wsparcia dla osób starszych jest podzielony między kilka instytucji, dlatego źródła finansowania zależą od typu placówki i charakteru pomocy.

  • ZOL/ZPO – placówki medyczne, kontraktowane przez NFZ; pacjent z powodu wieku i zdrowia ma zapewnione leczenie, pielęgnację i rehabilitację.
  • DPS – domy pomocy społecznej, działające w ramach systemu pomocy społecznej; finansowanie odbywa się ze środków seniora, rodziny i gminy.
  • Prywatne domy opieki (PDO) – placówki komercyjne, utrzymywane z opłat mieszkańców. NFZ odpowiada za świadczenia medyczne, natomiast kwestie bytowe (pobyt, wyżywienie) pokrywają inne podmioty – senior, jego rodzina lub samorząd.

W przypadku osoby samotnie gospodarującej, która nie skarży się na większe problemy ze zdrowiem lub ma zapewnioną pomoc ze strony rodziny, rozwiązaniem może być również dzienny dom opieki (dom dziennego pobytu/dom dziennej opieki). 

W zależności od formy wsparcia wymagane są dokumenty, określane przez daną instytucję lub organ samorządowy. A to, ile kosztuje pobyt w placówce, zależy od standardu, zakresu usług oraz źródła finansowania.

Co finansuje Narodowy Fundusz Zdrowia?

Narodowy Fundusz Zdrowia pokrywa koszty:

  • świadczeń zdrowotnych udzielanych w ramach kontraktów (np. w ZOL, ZPO, hospicjach stacjonarnych),
  • opieki pielęgniarskiej i lekarskiej,
  • podstawowej rehabilitacji, terapii zajęciowej i leczenia farmakologicznego,
  • badań diagnostycznych i zabiegów,
  • wyrobów medycznych, środków opatrunkowych i leków stosowanych w trakcie pobytu.

NFZ nie finansuje zakwaterowania, wyżywienia ani usług pozamedycznych – obowiązuje odpłatność po stronie pacjenta.

Co finansuje senior lub jego rodzina?

Seniorzy i ich bliscy pokrywają koszty:

  • pobytu i utrzymania w DPS lub prywatnych domach opieki,
  • zakwaterowania i wyżywienia w ZOL/ZPO (część niefinansowana przez NFZ),
  • dodatkowych usług ponad standard, np. rehabilitacji specjalistycznej, kosmetycznej, fryzjerskiej czy transportu medycznego,
  • leków lub środków higienicznych, które nie wchodzą w zakres refundacji.

Rodzina seniora może być zobowiązana do dopłaty do kosztów DPS tylko wtedy, gdy opłata za pobyt przewyższa 70% wartości świadczenia seniora (emerytury/renty), dochody członków rodziny przekraczają ustawowe progi.

Co finansuje gmina?

Gmina pokrywa:

  • różnicę między pełnym kosztem utrzymania a opłatą wnoszoną przez seniora i rodzinę (w DPS),
  • koszty prowadzenia dziennych domów i klubów seniora, często z dofinansowaniem państwowym,
  • usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania, jeśli senior nie wymaga opieki instytucjonalnej,
  • w wyjątkowych sytuacjach – zasiłki celowe lub dodatki opiekuńcze.

Seniorzy o niskich dochodach nie pozostają bez wsparcia – gmina jest zobowiązana do zapewnienia im opieki w odpowiedniej formie, zależnie od stanu zdrowia i sytuacji rodzinnej.

ZOL i ZPO – co refunduje NFZ?

Wsparcie dla osób starszych i niesamodzielnych może być realizowane w formie usług opiekuńczych – obejmujących pomoc w codziennym funkcjonowaniu i utrzymaniu higieny – lub w ramach opieki medycznej, np. w zakładach opiekuńczo-leczniczych (ZOL) i zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych (ZPO).

Zakłady Opiekuńczo-Lecznicze i Zakłady Pielęgnacyjno-Opiekuńcze to placówki przeznaczone dla osób, które nie wymagają leczenia szpitalnego, ale potrzebują profesjonalnej opieki medycznej i pielęgnacyjnej. Trafiają tam zwykle seniorzy po długim leczeniu, udarach, poważnie przewlekle chorzy, leżący, z chorobami neurologicznymi czy otępiennymi.

NFZ finansuje w ZOL i ZPO:

  • całodobową opiekę lekarską i pielęgniarską (czyli koszty leczenia),
  • terapeutę zajęciowego, psychologa i rehabilitanta,
  • niezbędne leki i wyroby medyczne,
  • podstawową rehabilitację i fizjoterapię,
  • badania diagnostyczne związane z kontynuacją leczenia.

Pacjent ma zapewnione przez Narodowy Fundusz Zdrowia wszystko, co jest konieczne z punktu widzenia zdrowia i procesu leczenia.

Natomiast NFZ nie finansuje kosztów pobytu – zakwaterowania i wyżywienia. Pacjent pokrywa je z własnych środków, jednak nie więcej niż 70% swojego miesięcznego dochodu (np. emerytury lub renty). Podobnie, jak w przypadku Domów Pomocy Społecznej (DPS). 

Dodatkowo płatne w ZOL i ZPO mogą być także:

  • usługi niestandardowe,
  • zabiegi rehabilitacyjne wykraczające poza kontrakt z NFZ,
  • leki nierefundowane, środki higieniczne spoza listy podstawowej,
  • fryzjer, transport medyczny (zależy od standardu placówki).

Warto zapytać o regulamin opłat i wykaz świadczeń objętych finansowaniem NFZ.

DPS a NFZ i system pomocy społecznej

Dom Pomocy Społecznej to instytucja pomocy społecznej o charakterze stałego pobytu, przeznaczona dla osób, które ze względu na wiek, stan zdrowia lub niepełnosprawność nie są w stanie samodzielnie funkcjonować, ale nie potrzebują stałego nadzoru medycznego oraz pomocy lekarza lub pielęgniarki w trybie 24-godzinnym. Takie placówki oferują całodobową opiekę, zapewniając mieszkańcom bezpieczeństwo, wyżywienie, rehabilitację i zajęcia aktywizujące oraz wsparcie medyczne (w określonym zakresie).

Wszyscy seniorzy w Polsce, otrzymujący świadczenie emerytalne lub rentę, są objęci ubezpieczeniem zdrowotnym w NFZ, niezależnie od miejsca zamieszkania. W związku z tym, chociaż Narodowy Fundusz Zdrowia nie finansuje pobytów w domu opieki, refunduje opiekę medyczną ubezpieczonego mieszkańca, a więc niezbędne konsultacje lekarskie, wizyty u specjalistów czy konieczne pobyty w szpitalu.

Natomiast wobec pozostałych kosztów opieki długoterminowej nad seniorem w DPS, obowiązuje system współfinansowania pobytu, określony w ustawie o pomocy społecznej. Koszt opieki dzieli się między mieszkańca (płaci do 70% miesięcznego dochodu), rodzinę (jeśli dochód seniora nie pokrywa kosztów, a rodzina spełnia określone kryteria dochodowe, może zostać zobowiązana do dopłaty), gminę (dopłaca resztę, jeśli dochód seniora i rodziny nie wystarcza).

Każda gmina ogłasza co roku średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca w DPS z problemami zdrowotnymi, na podstawie którego wyliczana jest odpłatność. Wysokość tej kwoty można sprawdzić w Biuletynie Informacji Publicznej.

FAQ

Odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące domów opieki i NFZ.

Nie. NFZ finansuje wyłącznie świadczenia medyczne w Zakładach Opiekuńczo-Leczniczych (ZOL) i Zakładach Pielęgnacyjno-Opiekuńczych (ZPO). Pobyt w Domu Pomocy Społecznej (DPS) lub prywatnym domu opieki jest opłacany przez seniora, jego rodzinę i gminę.

W DPS opiekę zapewniają opiekunowie, pielęgniarki, terapeuci zajęciowi i pracownicy socjalni, a świadczenia zdrowotne realizują lekarze POZ i specjaliści w ramach NFZ. W ZOL/ZPO opiekę medyczną i pielęgnacyjną sprawuje personel medyczny – lekarze, pielęgniarki i rehabilitanci.

Tylko w placówkach mających kontrakt z NFZ (ZOL/ZPO) i w zakresie przewidzianym umową. W DPS lub prywatnych domach opieki rehabilitacja może być oferowana odpłatnie, w zależności od regulaminu ośrodka.

W DPS podstawową opiekę medyczną zapewniają lekarz rodzinny i pielęgniarka środowiskowa w ramach NFZ. W ZOL/ZPO pacjent ma zapewnioną stałą opiekę lekarską i pielęgniarską, natomiast w prywatnych placówkach zakres opieki zależy od zawartej umowy.

W ZOL/ZPO są one finansowane przez NFZ, jeśli znajdują się w wykazie świadczeń gwarantowanych. W DPS i placówkach prywatnych środki higieniczne oraz część leków są często pokrywane z własnych środków mieszkańca lub jego rodziny.

Zostaw komentarz

0/50

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Karola
12/11/2025

Z wykształcenia i zamiłowania polonistka, z pasją zgłębiająca tajniki fotografii, marketingu i UX. Serce zostawia nad morzem i w podróżach, które są jej źródłem inspiracji. W Seniore odpowiedzialna za projekty dedykowane osobom 50+.